juni 9, 2008

In Maleisie met Joleen

Rubriek: Maleisie — Marije @ 5:14 pm

Twee juni hebben we Joleen opgehaald! Zo leuk en vreemd om haar hoofd opeens tussen de arriverende mensen op het vliegveld te zien. In Kuala Lumpur! Ze was erg opgelucht dat zij, haar bagage en wij aangekomen waren. (En wij natuurlijk ook) Onderweg naar het hotel hebben we gelijk wat Maleisische woorden geleerd van de taxichauffeur. Die we nu natuurlijk in praktijk moeten brengen, wat nog niet erg lukt, omdat iedereen hier zo goed Engels spreekt.
De verdere dag hebben we voornamelijk gerelaxt: geslapen, gegeten, gelezen en natuurlijk bijgepraat. Joleen moest bijkomen van de jetlag en wij van het ophalen, want klein detail… het vliegveld van Kuala Lumpur ligt 75 kilometer buiten de stad… En Joleen kwam om zes uur aan, wat betekende dat wij om kwart voor drie moesten opstaan, poeh poeh, maar dat hadden we natuurlijk voor haar over.

Uiteraard zijn we op de Petronas torens geweest, want geen bezoek aan Kuala Lumpur kan zonder. Er zijn maar 1400 kaartjes per dag beschikbaar en we hebben dan ook twee uur in de rij gestaan om er drie te bemachtigen. Het bezoek zelf duurde welteverstaan twintig minuten: 15 minuten een promotiefilm van de oliemaatschappij Petronas en vervolgens wel vijf minuten op de brug tussen de twee torens. Maar toch een cool gevoel om het, ooit hoogste, gebouw bezocht te hebben. Nu de twee na hoogste, geloof ik. Nou ja, ze zijn in ieder geval hoog.

Van Kuala Lumpur zijn we naar Melaka gereisd. Een stad met allerlei invloeden, Nederlandse (zoals rijen grachtenpanden, alleen dan zonder gracht), Portugese, Chinese, Arabische en Indiase invloeden. Dit leverde bijzondere situaties op, zoals de keer dat we een Chinese boeddhistische tempel bekeken en ondertussen de oproep tot gebed van de moskee door de straten galmde. En het gaat allemaal vreedzaam samen.
Iedereen lijkt in te zijn voor een praatje. Elk busritje is al goed voor zeker een gesprek. Lernard en ik hadden steeds het gevoel van wanneer komt de “wil je een taxi/ hotel/ reisbureau en ik regel het wel”, maar het bleek toch steeds echt alleen om een praatje te gaan.
Wat ook erg opviel en niet zo’n klein beetje kitscherig was: de riksjas royaal versierd met kunstbloemen, lichtjes en met harde muziek. We hebben onder andere Michael Jackson en keiharde housemuziek gehoord, dus voor iedereen wat wils…
Ook hebben we het tot nu toe meest interessante museum bezocht: het jeugdorganisatie-geschiedenis museum (wij dachten namelijk het algemene geschiedenis museum) waar ze zeer interessante…eh…trofeebekers tentoonstelden. We hebben het museum dan ook in een record tempo bekeken.
Natuurlijk hebben we ook een massage genomen, een reflexologie voetmassage dit keer. Joleen d’r masseuse stopte tussendoor om een mondkapje voor te doen, vanwege de airco waarvan ze verkouden werd, zei ze…..
En om het af te maken hebben we nog een nachtmarkt bezocht, inclusief karaoke optredens. De meest hilarische show was met een zowaar aan te horen zanger en een ongeveer 75-jarige danser met glittergilet, cowboyhoed en heel bijzondere dansmoves. Hier was hij zo trots op dat hij deze onafgebroken liet zien…precies voor de zanger, zodat deze nauwelijks te zien was. En dan vergeten we natuurlijk een fototoestel mee te brengen…

We zijn er ook achter gekomen, na een doktersbezoekje, wat de, al bijna twee weken, jeukende bobbeltjes op Lernard zijn kont en mijn hele achterlichaam, zijn. Zandvliegen van het strand van Tioman. Dus lekker charmant aan het kontkrabben en wat anti-jeuk medicijnen er tegenaan gegooid. Voortaan toch maar een strandstoel.

We zijn alle drie nog aan het wennen aan het ontzettende warme en vochtige weer. Het schijnt dan 33 graden te zijn, maar voelt, volgens ons, aan als 43 graden. Het tempo ligt daarom niet al te hoog en we zijn lekker doorgezweten.
We zijn van plan om in Borneo een aardig zware trekking te gaan doen van een aantal dagen, dus hopelijk zijn we tegen die tijd een beetje geacclimatiseerd.
We zijn gisteren in Kuching, Borneo aangekomen met het vliegtuig vanuit Johro Bahru. Een ranzige stad waar de kapperszaken een dubbelleven schijnen te leiden als bordelen. Weer eens wat anders dan een massagesalon. Gelukkig maar een nachtje in een ook redelijk ranzig hotel doorgebracht, waar er paddestoelen in de badkamer groeiden!
Op Borneo hebben we ons eerste doel al behaald: we hebben orang oetans gezien! In een opvangcentrum voor wezen ten gevolge van stropen. Niet helemaal wild, maar semi-wild werden ze genoemd, maar daar doen we niet moeilijk over.

De komende anderhalve week zijn we in de jungle te vinden. Terug naar de natuur, enzo. Wordt vervolgd….! J&L&M

Geen Reacties »

Nog geen reacties.

RSS feed voor comments op dit bericht. | TrackBack URI

Plaats een reactie

Je moet ingelogd zijn om een bericht achter te laten.