februari 23, 2008

Laos —–> Thailand

Rubriek: Laos, Thailand — Marije @ 6:45 am


Oké, vanaf nu zal ik niet meer zeggen wat we de volgende keer van plan zijn te doen, want het komt hoogstwaarschijnlijk toch niet uit! We hebben geen historische potten gezien in Laos, maar zijn in plaats daarvan naar Thailand vertrokken. We hadden bedacht dat we eigenlijk wel naar Chiang Mai wilden. Dus hebben we een tweedaagse “Mekong-cruise” genomen, wat twee dagen in een langwerpige boot stroomopwaarts varen inhield. Om precies te zijn twee keer negen uur varen en een overnachting in een dorpje onderweg. Allebei de dagen waren we met een zeer bonte verzameling mensen. Laotianen, met hier en daar wat kooien met kippen en eenden, een hartverscheurend afscheid van een meisje van haar familie die met haar duidelijk veel oudere echtgenoot meeging en ook een clubje toeristen. Het “yeah man” en “ongewassen haren” gehalte was hierbij vrij hoog. Zo was er onder andere een Axl Rose look alike aanwezig die erg van psychedelische muziek hield, zo vertelde hij, yeah man en natuurlijk de onvermijdelijke gitaarspelende mannen. Af en toe was er een gesprek dat ongeveer als volgt ging: ” Man, have you ever tried Xanax? Man, once I took alcohol with it and lost eight hours!” “Yeah, man, I know, have you ever tried Valium?” etc, etc. Ook buiten de boot was veel te zien. Supermooi landschap, zo nu en dan draaikolken en regelmatig een speedboot die langs kwam scheuren. Dit is de andere optie om aan de grens te komen, deze is een stuk sneller, maar ondanks de helm en het reddingsvest vallen er regelmatig doden, dus dat hebben we maar overgeslagen. Wat trouwens een serieuze uitdaging was: plassen op een hurktoilet op een schommelende boot….

Na een zeer enerverende minibus-rit (wat is dat toch met die minibusjes?), waarbij de chauffeur, nadat hij bijna de bocht uit slipte, besloot toch maar iets rustiger te gaan rijden, in Chiang Mai aangekomen.

Onze eerste plan voor Chiang Mai was een meditatiecursus voor een paar dagen. Maar bij nader inzien was dit toch iets te zweverig…. Dus is het een rotsklimcursus geworden. Scheelt niet veel.
De eerste dag hebben we knopen leren leggen en wat klimtechnieken geleerd. Lernard heeft zeker twintig keer zijn hoogtevrees overwonnen en moest af en toe door de gidsen en mij omhoog geschreeuwd worden.
De tweede dag hebben we geleerd hoe je de materialen onderweg op moet ruimen als je de laatste klimmer bent. Een onderdeel hiervan is dat je jezelf aan de top moet losmaken van het touw en opnieuw moet vastknopen. Best spannend om verantwoordelijk te zijn voor je eigen veiligheid en dat op 25 meter hoogte! ’s Middags 55 meter abseilen in een grot. Super! Dit onderdeel heeft Lernard maar overgeslagen….
De volgende dag was het rustdag, wat op zijn zachts gezegd nodig was. Mijn handen trilden al als ik een glas drinken vast had. En we konden elkaar lekker overtreffen in zelfmedelijden. “Zo, mijn onderarmen doen pijn!” “Je zou die van mij eens moeten voelen!” “En mijn schouders, dan!” “Mijn sokken aandoen is gewoon pijnlijk” enz, enz. De laatste dag klimmen stond in het teken van “lead-climbing”, oftewel als eerste naar boven klimmen en de haken en het touw vastmaken, waardoor je verder kan vallen dan als je al vast zit. Lernard heeft werkelijk alle soorten angst uitgestaan, maar heeft toch een route voltooid. Zeer stoer! Ik moet toegeven dat mijn trilbenen ook wel een gedeelte met de spanning te maken hadden (een gedeelte maar, hè)…
We hebben wel aardig de smaak te pakken, want we betrapten onszelf er op dat we al klimplannen aan het maken waren voor Nieuw Zeeland.

Behalve het klimmen hebben we natuurlijk ook Chiang Mai onveilig gemaakt. We hebben onder andere per ongeluk bij de Hooge Heerlijkheid van Thailand gegeten. We hadden twee visjes (met de klemtoon op -jes) besteld en die waren best heel lekker, tot we de rekening kregen… Waaah, een hele week aan eten aan twee visjes besteed. Volgende keer toch eerst maar even op de kaart kijken.
Natuurlijk ook de nachtmarkt bezocht waar allerlei soorten straatmuzikanten te vinden waren: onder andere een “muzikant” met 1 sambabal en 1 ritme, een drumband (drums van emmers), een boyband, een volkszanger en een soort van hardrockband. De markt leek oneindig te zijn. Ik: “Hé, leuk, nog meer markt!” L: ” Nou, leuk…”
Na deze fantastische ervaring voor Lernard had hij behoefte aan een meer mannelijke bezigheid en is hij naar een Muay Thai (kickboxing) toernooi gegaan. Hij was wat verbaasd over hoe hard het er aan toe ging. Het was voor echte mannen: bier, gokken en rondvliegende spetters bloed en zweet. Hij was helemaal enthousiast en volgende keer moet ik mee, dus ik ga me maar alvast geestelijk voorbereiden.

Gisteren zijn we met de nachttrein in Bangkok aangekomen en vanavond vliegen we naar Auckland, Nieuw Zeeland! (L&M)

1 Reactie »

  1. Mooi verhaaltje :) Stuur uit Nieuw-Zeeland ff een mooie foto voor de header, want er staat er nog steeds 1 van Vietnam :P

    Reactie door Manieu — februari 23, 2008 @ 11:56 am

RSS feed voor comments op dit bericht. | TrackBack URI

Plaats een reactie

Je moet ingelogd zijn om een bericht achter te laten.